Protestantse Kerk Nederland

Missie en Visie van de PKN

Voorrecht
Het is een voorrecht om te geloven en bij de kerk te horen. Geloof opent de ogen voor wat we zelf niet bedenken en zelf niet maken. Het opent ons voor wat ons begrip te boven gaat en God ons in Zijn goedheid wil geven. We leren erdoor te leven onder de open hemel van Gods liefde. In de kerk worden we ingewijd in het leven met God. De kerk is meer dan alleen maar een menselijke vereniging. De kerk bestaat bij de gratie van Jezus. Hij leeft en Hij geeft leven. Hij is geen idee van vroeger, maar een werkelijkheid hier en nu. Waar twee of drie in Zijn naam samenkomen, is Hij zelf in hun midden. Daar is kerk.

Weg van geloof
Ook vandaag gaan wereldwijd velen de weg van het geloof. Mannen en vrouwen, ouderen en jongeren beleven de vreugde van het evangelie. Ook vandaag leeft de kerk. Dat geldt ook voor de Protestantse Kerk in Nederland. Op zondag komen in deze kerk in zo’n 1800 gemeenten mensen bijeen om de lofzang te zingen op Gods liefde. Er worden mensen gedoopt. Leden van alle leeftijden beleven en belijden hun geloof en ontmoeten broeders en zusters in de naam van de Heer.

Jezusbeweging
De eerste christenen kwamen samen op de eerste dag van de week, de dag van de opstanding van Jezus. De dood van Jezus leek het einde van de ‘Jezusbeweging’. Was het toen al einde verhaal en einde van de kerk? Het antwoord van God op deze dood was de opstanding. Dat maakte alles anders. Dat gaf grond onder de voeten. De eerste christenen haalden het geloof niet uit hun eigen tenen. Er kwam iets op hen af, er kwam iemand naar hen toe. Ze kwamen niet samen om de stukjes bij elkaar te leggen van wat ze nog geloofden. Het draaide om Jezus Christus die in hun midden was en zei: ‘Vrede zij jullie.’

Leven van genade
Zo is het nog steeds. Het gaat niet om wat wij nog geloven of wat wij niet meer geloven. Het gaat om wat ons wordt geschonken: het leven dat ons wordt gegeven, verzoening die ons wordt aangereikt, God zelf. We leven van genade. Niet wat iemand bedacht of gepresteerd heeft, geeft de doorslag. Maar wat ons als pure verrassing in Jezus wordt geschonken.

Getuige
De Protestantse Kerk is getuige van dit geschenk. Ze ‘vertelt’ ervan door verkondiging, pastoraal werk, diaconaat, zending en solidariteit met de naaste. Ze doet dit op de zondag en alle dagen van de week, in de samenkomst van de eigen gemeente en midden in de wereld. Met lef en vindingrijkheid.

Bron: www.pkn.nl




Logo van de PKN

Het logo van de Protestantse Kerk bestaat uit een kruis, een duif en een cirkel. Dit zijn drie oude christelijke symbolen, die samen verwijzen naar de drie-enige God: Vader, Zoon en Heilige Geest.  

Cirkel: God de Vader
De cirkel staat voor eenheid,  volkomenheid en eeuwigheid. daarmee is de cirkel symbool voor God. God is immers het begin en het einde: 'Ik ben de alfa en de omega, de eerste en de laatste, het begin en het einde.’ (Openbaring 22:13). De cirkel houdt ook verband met de ronde aarde, Gods schepping: waarvan Hij zei dat die ‘zeer goed’ was (Genesis 1:31)

Kruis: de Zoon
Het kruis is het christelijk symbool bij uitstek. Jezus Christus heeft voor ons aan het kruis geleden: 'Hij is gekruisigd, gestorven en begraven, en op de derde dag opgestaan.'  Hier is gekozen voor de meest eenvoudige vorm: het Griekse kruis met vier armen van gelijke lengte.

In de stralenkrans van de cirkel is ook het achtarmige kruis te zien. Dit kruis is een combinatie van het vierarmige Griekse kruis en de X: de eerste letter van het Griekse woord christos, de chi. Het getal acht verwijst naar de achtste dag van de schepping. Na de zevende dag, de vervulling van de schepping, is er de achtste dag. De dag van het nieuwe begin - de dag van de opstanding.

Duif: heilige Geest
In het midden van het logo is een duif te zien: het teken van de heilige Geest. In de bijbel komt de duif verschillende keren voor. Denk aan de duif die met een olijftak terugkwam naar de ark van Noach: het teken dat er na de dood weer nieuw leven mogelijk was. Denk vooral ook aan Jezus, die zich door Johannes in de Jordaan liet dopen: ‘En terstond, toen Hij uit het water opsteeg, zag Hij de hemelen scheuren en de Geest als een duif op Zich nederdalen’ (Marcus 1:9).